بهداشت و سلامتی گوش

بسیاری از بیماریهای طبی مثل مواردي كه در زير ليست شده است، مي تواند سلامت شنوائي را تحت تاثير قرار دهد. درمان اين موارد و ساير علل كاهش شنوائي، اغلب سبب بهبود يا بازگشت شنوائي می شود. بعضي از موارد اگر به موقع تشخيص داده نشده و درمان نشوند منجر به اختلالات غير قابل برگشت کاهش شنوائي يا كري مي شوند. اگر فكر مي كنيد كه خود يا خانواده شما مشکل شنوائي داريد، با مراجعه به پزشك، از وضعیت شنوایی و سلامت گوش خود مطمئن شويد.

اتيت مديا (التهاب يا عفونت گوش میانی)

اتيت مديا شايعترين علت كاهش شنوائي در بچه ها است. اتيت مديا يك واژه پزشكي به معني التهاب يا عفونت گوش مياني است. اين حالت مي تواند در يك يا هردو گوش اتفاق بيفتد و به دليل شكل شيپور استاش در بچه ها در کودکان بیشتر دیده می شود. اگر اتيت مديا تشخيص داده نشده و درمان نشود، مي تواند منجر به عفونت ماستوئيد در پشت گوش و كاهش شنوائي شود. در صورتيكه به طور مناسب درمان شود، كاهش شنوائي مربوط به آن مي تواند بهبود کامل يابد.

وزوز گوش

وزوز گوش يك واژه پزشكي به معني «زنگ زدن گوش ها» است كه از آن به صداي غرش مانند، كليك، همهمه، وزوز یا صدای سوت مانند و ... می تواند تعبیر می شود. اغلب موارد وزوز ناشي از آسيب پايانه هاي ميكروسكوپي عصب شنوائي در گوش داخلي است. سلامتي اين پايانه هاي عصبي، جهت شنوائي  نيز مهم است و آسيب آنها اغلب منجر به كاهش شنوائي و وزوز گوش مي شود. اختلال در اعصاب شنوائي و وزوز گوش همچنين مي تواند يك يافته طبيعي همراه پيري باشد. مواجهه با صداهاي بلند، احتمالاً علت ايجاد كننده وزوز گوش و آسيب شنوائي در افراد جوان تر مي باشد. درمان هاي دارويي و وسايل كمك شنوائي اغلب براي آنهایي كه اين حالت را دارند كمك كننده است.

گوش شناگران یا عفونت گوش خارجی

عفونت گوش خارجي، هنگاميكه آب در مجرای گوش گير مي افتد و منجر به تجمع و رشد باكتريها مي شود، به عنوان گوش شناگران يا اتيت اكسترن ناميده مي شود. در اين محيط گرم و مرطوب، باكتريها تكثير كرده و سبب عفونت مجرای گوش مي شوند. اگر چه اين حالت به طور معمول در شناگران ديده مي شود، استحمام و دوش گرفتن نيز مي تواند منجر به اين عفونت شايع شود. در موارد شديد، مجرای گوش ممكن است متورم و بسته شده و منجر به كاهش شنوائي گذرا شود و تجويز داروها را مشكل سازد.

واكس یا جرم گوش

واكس (جرم) گوش (همچنين به نام سرومن نيز مشهور است) توسط غدد خاصي كه در قسمت خارجي مجرای گوش است ترشح مي شود و عمل آن به دام انداختن گرد و غبار و ذرات خارجی است تا از رسيدن آنها به پرده گوش ممانعت كند. اغلب اين واكس تجمع مي يابد، خشك مي شود و سپس يا خود بخود به خارج گوش مي افتد يا پاك مي شود. يكي از شايعترين علل كاهش شنوائي، تجمع واكس گوش است. استفاده از سوآب هاي پنبه اي يا ساير اشياء كوچك جهت خارج كردن واكس گوش توصيه نمي شود چراكه آنها واكس را به نواحي عميق تر هل مي دهند و انسداد را بيشتر كرده و روي شنوائي تاثير مي گذارد. واكس گوش بيش از حد مي تواند يك حالت مزمن بوده و بهتر است توسط پزشك درمان شود.

بيماري خود ايمني گوش داخلي

بيماري خود ايمني گوش داخلي (AIED) يك حالت التهابي گوش داخلي است اين حالت وقتي اتفاق مي افتد كه سيستم ايمني بدن به سلولهاي گوش داخلي كه با ويروس يا باكتري اشتباه گرفته شده اند حمله كند. تشخیص سريع باليني براي داشتن پيش آگهي مناسب، لازم است. بنابراين دانستن علائم بيماري خود ايمني گوش داخلي (AIED) مهم است: كاهش ناگهاني شنوائي در يك گوش سريعاً به گوش دوم پيشرفت مي كند و كاهش شنوائي در طول هفته ها يا ماهها ادامه مي يابد. احساس پري گوش، سرگيجه و وزوزاز دیگر علایم همراه این بیماری است. درمان برپايه دارو است اما سمعك وكاشت حلزون در بعضي موارد كمك كننده هستند.

كلستئاتوم

كلستئاتوم رشد پوست در گوش مياني، پشت پرده گوش است. اين حالت اغلب ناشي از اختلال عملكرد شيپور استاش یا همراه با عفونت گوش مياني است (اتيت مديا) ولي مي تواند همچنين در زمان تولد (کلستئاتوم مادرزادی) وجود داشته باشد. اين حالت قابل درمان است اما تنها با معاينه باليني مي تواند تشخيص داده شود. كلستئاتوم درمان نشده در طول زمان مي تواند منجر به خوردگي استخوان و گسترش عفونت به نواحي ديگر مثل گوش داخلي و مغز شود در صورتيكه درمان نشود، كري، آبسه مغزي، مننژيت و مرگ ممكن است رخ دهد.

پارگي پرده گوش

پرده گوش پاره درواقع وجود يك سوراخ يا پارگي در پرده صماخ است. پرده گوش يك غشاء نازك است كه مجرای گوش را از گوش مياني جدا مي كند. پارگی پرده گوش ممکن است همراه با كاهش شنوائي، خروج ترشحات گهگاهی واحتمالاً درد باشد. ميزان كاهش شنوائي بسته به ميزان و محل پارگي متفاوت است. بسته به اندازه و نیز علت آن، گاهي اوقات پارگی پرده گوش، خود به خود ترميم می شود. اما در موارد ديگر جراحي براي ترميم ضروري است. اگر آب يا باكتريها از طريق سوراخ پرده به گوش داخلي برسند، مشكلات جدي رخ مي دهد. پزشك معمولاً به شما توصيه می کند که تا زمانيكه سوراخ ترميم شود از وارد شدن آب به گوش اجتناب كنید.