غربالگری شنوایی کودکان

چرا غربالگري شنوائي کودکان مهم است؟

تقريباً 2 تا 4 از هر 1000 كودك در آمريكا ناشنوا يا سخت شنوا به دنيا مي آيند. بنابراين كاهش شنوايي شايعترين ناتواني حين تولد است. بسیاری از مطالعات نشان داده اند كه تشخيص زودرس كاهش شنوائي جهت تكامل گفتار، زبان و توانايي هاي شناختي و رواني – اجتماعي اهميت بسزا دارد. اگركاهش شنوائي سريع تشخيص داده شود (بخصوص در اولين ماه زندگي)، درمان اغلب موفقيت آميز خواهد بود. به رغم پیشرفتهای جدید تشخیصی، حتی در آمریکا هم هنوز يك كودك از هر چهار كودك متولد شده با كاهش شنوائي شديد تا سن 3 سالگي يا بيشتر تشخيص داده نمي شود.

 چه موقع شنوائي كودك بايد آزمايش شود؟

اولين فرصت جهت ارزيابي شنوائي كودك در بيمارستان اندكي پس از تولد است. اگر شنوائي كودك قبل از ترك بيمارستان بررسي نشد، توصيه مي شود كه اين غربالگري دراولين ماه زندگي انجام شود. در صورتيكه نتايج شنوایی سنجی كاهش شنوائي را نشان دهد، در اسرع وقت ارزيابي هاي بيشتری را (ترجيحاً در عرض 3 تا 6 ماه اول زندگي) انجام دهيد.

آيا غربالگري شنوائي نوزادان، ضروري است؟

در سالهاي اخير، سازمان هاي مختلف بهداشتی، جهت مشخص كردن اهميت غربالگري تمام نوزادان از نظر كاهش شنوائي اقداماتي انجام داده اند. اهمیت تشخیص زودرس ناشنوایی و کم شنوایی کودکان به لحاظ درمانی و بازتوانی به موقع و پیشگیری از ناتوانیهای آنان ثابت شده است.

غربالگري شنوائي چگونه انجام مي شود؟

دو آزمون جهت غربالگري كاهش شنوائي نوزادان و شيرخواران انجام مي شود كه شامل OAE و ABR است.

(OAE)Otoacoustic emissions شامل قرار دادن يك گوشي اسفنجي در مجرای گوش است كه پاسخ مناسب گوش به صدا را اندازه گيري مي كند. در بچه هاي با شنوائي طبیعی، يك «اكوي» قابل اندازه گيري هنگاميكه صدا از گوشي صادر مي شود، بايد توليد شود. اگر اكو ثبت نشود، مي تواند نشانه كاهش شنوائي باشد.

(ABR) Auditory brain stem response يك تست پيچده تر است. گوشي ها روي گوش قرار داده مي شوند و الكترودها روي سر و گوش گذاشته مي شوند. صدا از طريق گوشي ها صادر مي شود و در عين حال نحوه پاسخ مغز كودك شما را به صدا اندازه مي گيرند.

اگر هريك از تست هاي فوق يك كاهش شنوائي بالقوه را تشخيص دهد، ارزيابي و پيگيري توسط متخصص گوش و حلق و بيني را توصيه می شود.

علائم كاهش شنوائي در کودکان

كاهش شنوائي می تواند بعد از دوران نوزادی یا شیرخوارگی اتفاق بيفتد. در اين موارد، والدين، پدربزرگ و مادربزرگ ها و ساير مراقبين كودك اغلب اولين كساني هستند كه متوجه غیر طبیعی بودن شنوایی کودک مي شوند. حتي اگر شنوائي كودكتان در نوزادي بررسی شده باشد، درصورت داشتن علایم زير کودکتان نیاز به ارزیابی شنوایی خواهد داشت:

● به هيچ وجه به صداي هاي بلند غير منتظره واكنش نشان ندهد.

● توسط صداهاي بلند بيدار نشود.

● سرخودرا در جهت صداي شما بر نگرداند.

● قادر به پيگيري يا درك جهت صدا نباشد.

● مشکل درتكامل گفتاري

● بلند صحبت كند يا از مهارت هاي زباني مناسب سن خود استفاده نكند.

اگر كودك شما هريك از اين علائم فوق را داشت، به پزشك خود گزارش دهيد.

در صورتيكه كودك من كاهش شنوائي داشته باشد، چه اتفاقي مي افتد؟

كاهش شنوائي در اطفال مي تواند گذرا يا دائم باشد. كاهش شنوائي کودک باید توسط پزشك برای رد مشكلات طبي اي كه مي تواند كاهش شنوائي ايجاد كند، (مثل عفونت گوش، واكس زياد گوش، مشكلات مادرزادي و يا كاهش شنوائي ژنتيكي) ارزيابي شود. اگر مشخص شود كه كاهش شنوائي كودك دائمی است، ممكن است جهت تقويت صداهاي محیط برای كودكتان، سمعك توصيه شود. دربعضي موارد، جراحي گوش می تواند شنوائي را تا حد زيادي برگرداند. براي كسانيكه انواعي از كاهش شنوائي عميق را دارند كه از سمعك به اندازه كافي سود نمي برند، كاشت حلزون ممكن است درنظر گرفته شود. بر خلاف سمعك، كاشت حلزون قسمت هاي آسيب ديده سيستم شنوائي را ميان بر زده و مستقيماً عصب شنوائي را تحريك مي كند و به كودك اجازه مي دهد صداها را بلند تر و واضح تر بشنود.

در صورتیکه كودك شما کم شنوا است، بايد مداخلات زودرس جهت پيشگيري از تاخير گفتار را جستجو كنيد. مطالعات نشان داده اند كه باز تواني شنوائي تا سن 6 ماه از تاخير گفتار جلوگيري مي كند. ساير روشهای ارتباطی مثل لب خواني وكلام اشاره نيز مي توانند در كنار سمعك يا كاشت حلزون يا به صورت مستقل استفاده شوند. در مواردی که به طور مادرزادی مجرای گوش، پرده و استخوانچه های گوش میانی تشکیل نشده باشند (آترزی گوش)، به شرط آنکه ساختمانهای گوش داخلی وجود داشته باشند، قسمتهای فوق با عمل جراحی قابل بازسازی است.